 |
Arch Enemy - 'Rise Of The Tyrant'
CD-recensies
|
19 November 2007 | 21:47:11
|
 Artiest: Arch EnemyTitel: Rise Of The Tyrant
klankANALIST: Hadassa Kosten
Onlangs kwam het nieuwe album ‘Rise of the Tyrant’ van Arch Enemy uit. Oprichter van de band en gitarist/songwriter Michaell Amott geeft al aan op de website dat er op het nieuwe album genoeg gitaarwerk te horen is met veel klassieke gitaarriffs en snerpende solo’s. Zo staat er zelfs een heel instrumentaal nummer op de cd waarbij de aandacht vooral uitgaat naar de virtuose gitaarpartijen en is er bijna geen enkel nummer wat geen gitaarsolo bevat.
Ook het gruntwerk van vocalist Angela Gossow is weer beslist niet mis; met haar kracht, agressiviteit en overtuiging krijgt ze het wederom voor elkaar de luisteraar weg te blazen.
Iets anders dan dat moet je dan ook echt niet van haar verwachten; catchy melodietjes vind je niet terug in haar monotone zang maar eerder in de gitaarpartijen. Ingetogen zal je haar ook niet horen zingen, ook dat aspect laat ze aan de rest van de band over. Hoewel het genre je dat ook niet belooft, zou het de afwisseling wel ten goede komen. Het is ook niet zo dat daar geen plaats voor is in de muziek; zo geven de andere instrumenten bijvoorbeeld in de coupletten van het nummer ‘Revolution Begins’ genoeg ruimte om ook eens een ander stemgeluid en een andere dynamiek toe te passen. Angela kiest er echter voor om er weer vol overheen te blazen.
Naast de nodige subtiel ingebrachte samples, is er in het nummer ‘The Great Darkness’ voor de verandering een koor te horen. Hoewel het wel een beetje gothic metal aandoet, past het wel erg goed bij het nummer en geeft het het nummer net iets extra’s.Het is zeker een cd die ik nog wel vaker op zal zetten; hij rockt absoluut.
Thermometer: 9° / 10°
|
|
|
|
|
Prijsvraag theNAME/Xandria
Prijsvragen
|
24 September 2007 | 15:46:33
|
PRIJSVRAAG theNAME / Xandria
 Beantwoord de volgende vraag en maak kans op kaartjes voor het concert van theNAME en Xandria, dat op 10 oktober a.s. plaatsvindt in Tivoli De Helling, Utrecht. Om alvast in de stemming te komen, krijg je er ook nog eens twee cd's van theNAME bij!
Vraag: Wie is sinds 2006 de drummer van theNAME?
|
|
|
|
Interview met theNAME-gitarist Silas
Interview: TheNAME
|
24 September 2007 | 21:08:56
|
De Haarlemse groovy rock-/metalband theNAME timmert aardig aan de weg. Vorig jaar kwam de goed ontvangen derde plaat uit; 'Recognition'. Dit jaar stonden de drie heren en dame op Summer Darkness, binnenkort staan ze in het voorprogramma van het Duitse Xandria. De band onderscheidt zich met name van andere female fronted metalbands vanwege de 'niet-soprane' zang van zangeres Hadassa Kosten. Een interview met gitarist Silas!
 Kun je Silas in drie woorden omschrijven?‘Ambitieus, gedreven en eerlijk.’
Is Silas je echte naam?
‘Ja, tenminste mijn echte tweede naam.’
Hoe lang speel je al gitaar?
‘Best lang; een jaartje of 16 denk ik. Ik ben begonnen met drums, maar dat vond ik teveel op de achtergrond.’
Heb je conservatorium gedaan?
‘Nee. Ik kan ook moeilijk werken met conservatoriummuzikanten die zich alleen maar bezighouden met muziektheorie. In het begin hadden we ook zo’n conservatoriumzangeres. Zij hield zich ook altijd bezig met of het theoretisch gezien wel of niet kon wat we bedachten. Dat kan mij echt niks schelen, als ‘t maar vet klinkt!’
Wat vind je zo leuk aan gitaarspelen?
‘Gitaar geeft veel mogelijkheden en het is natuurlijk makkelijk om er nummers op te schrijven. Je kunt er ook een hoop gevoel en energie in kwijt.’
Je bent naast gitarist van theNAME ook de oprichter van theNAME. Is theNAME geworden wat je in eerste instantie in gedachten had?
‘Uiteindelijk wel. Daar zijn wel heel wat muzikanten voor nodig geweest. Er zijn natuurlijk nog zat dingen die beter moeten, maar dat is altijd zo en daar wordt aan gewerkt!’
Wat onderscheidt theNAME van andere female fronted metal bands?
‘Voornamelijk de stijl denk ik. De meeste female fronted metal bands zijn óf meer gothic (keyboards en opera-achtige zang), óf hebben een rock zangeres. Wij combineren rock-/metalmuziek met stevige mannelijke screams en heldere vrouwelijke popvocalen.’
Wat kunnen mensen verwachten als ze naar een optreden van theNAME gaan?
‘Een energieke, rockende liveshow.’
Wat vond je het leukste theNAME-optreden?
‘Het optreden in de Melkweg (grote zaal) was echt super! Het publiek was heel enthousiast en het was ook best druk. Je kunt hiervan een nummer zien en beluisteren op onze MySpace. Verder was het optreden op Summer Darkness in Tivoli heel vet. Het geluid was daar bijzonder goed en we speelden toen voor Epica. Er gaan vast nog veel meer vette optredens komen!’
Naast gitarist en oprichter van de band, ben je ook songwriter. Schrijf je alle nummers alleen?
‘Dat deed ik wel, maar dat doen we steeds meer met de hele band. Nu kom ik meestal alleen nog met riffs en maken we daar samen een nummer van. Hadassa schrijft sowieso de teksten en een groot deel van de melodieën sinds ze in theNAME zit.’
Welke muziek invloeden zijn terug te horen in de muziek van theNAME?
‘Je kan denken aan bands als Kiss, Disturbed en Killswitch Engage, maar ook aan pop zoals Gwen Stefani en Kylie Minoque. Het gaat alle kanten op, en uiteindelijk lijkt onze muziek op geen van alle. Of mensen die invloeden terug kunne horen weet ik niet, maar ik hoor het zelf wel. Waarschijnlijk omdat ik precies weet bij welk stukje welke inspiratiebron zit.’
Waar luister je zelf graag naar?
‘Veel Spaanse gitaar (Paco de Lucia), Al di Meola en Kiss vind ik ook helemaal te gek. Natuurlijk nog veel meer,  maar dan wordt de lijst oneindig.’
Sommige songteksten zijn ook door jou geschreven. Ben je van plan om in de toekomst nog meer songteksten te schrijven?
‘Nee, absoluut niet. Ik vind de teksten die ik geschreven heb de minst goede.’
Wat wil je met theNAME bereiken?
‘Voornamelijk heel veel optreden, dat is echt mijn ding! Uiteraard het liefst op grote podia, want dan komen we ook het best tot ons recht.’
Is er nog iets wat je graag tegen de lezers wilt zeggen?
‘Check onze website en kom naar onze gigs!’
Benieuwd geworden naar de muziek van theNAME? Doe mee aan de prijsvraag, en wie weet win jij twee kaartjes voor de show met Xandria! En alsof dat nog niet genoeg is, krijg je er ook nog twee theNAME-cd's bij!
|
|
|
|
Zonaria - 'Infamy And The Breed'
CD-recensies
|
04 September 2007 | 16:04:14
|
 Artiest: ZonariaTitel: Infamy And The Breed
Label: Pivotal Rockordings
klankANALIST: Hadassa Kosten
Onlangs bracht de Zweedse death metal band Zonaria hun nieuwe cd ‘Infamy And The Breed’ uit. De cd begint met een zacht intro waarin moderne industriële samples zijn terug te horen en bouwt langzaam op naar iets wat doet denken aan ouderwetse gothic rock. Na dit intro speelt de band voluit waarbij stevige gitaarriffs, indrukwekkende drums, interessante tempowisselingen, zwevende synts, mooie harmonieën, moderne samples en een rauwe en donkere maar glad gemixte mannenstem de kern van de nummers vormen.
Opvallend qua zang is het nummer ‘Attending Annihilation’, want naast een rauwe mannenstem is in dit nummer ook een cleane mannenstem te horen die heel melodieus een soort refrein zingt. De zang doet denken aan het geluid van een nu-metal zanger en is een leuke afwisseling die ook nog eens bijzonder goed in het nummer past. De productie van deze cd klinkt af, de nummers zijn interessant en het geheel wordt met veel energie gespeeld. Deze cd blijft boeien van het begin tot het eind en is zeker een aanrader om te gaan luisteren.
Thermometer: 8° / 10°
Met dank aan Mike de Coene van Hard Life Promotion.
|
|
|
|
Interview met Floor Jansen, Geuzenpop 2007
Nieuw op Klankenkoorts
|
28 Augustus 2007 | 16:18:53
|
Interview met After Forever-zangeres Floor Jansen:
'Ik wil niet eindigen als één of andere gefrustreerde muzikant'
Dit jaar kwam het vijfde full-length After Forever-album uit, simpelweg ‘After Forever’ genoemd. Naar aanleiding van de nieuwe cd ging de band op tournee, waardoor After Forever in alle uithoeken van de wereld terechtkwam. Dit weekend staan de Limburgers op Geuzenpop, een Twents festival dat wordt gehouden in Enschede. Ik sprak met zangeres Floor Jansen over de tour, het nieuwe album en de tiende verjaardag van de band.
 Een paar dagen geleden stonden jullie op Lowlands, hoe was dat?‘Te gek, sowieso om de kans te krijgen zoveel mensen te bereiken. Om te spelen op een festival dat zoveel bands neerzet en jij bent daar een van... Ja, dat is gewoon te gek.’
Geuzenpop is een stuk kleiner. Leuker of juist niet?
‘Het leuke aan kleine festivals is dat het wat intiemer is dan grote festivals. We hebben een dag na Lowlands ook gespeeld op een klein festivals bij ons in de buurt. Dat is gewoon erg leuk omdat er heel veel bekenden en vrienden zijn.’
Jullie hebben het afgelopen jaar over de hele wereld opgetreden. Wat was het leukste land om in te spelen?
‘Dat kan ik niet echt zeggen, ieder land is anders met zijn eigen soort publiek. We zijn ook in Zuid-Amerika populair, al sinds ons eerste album. Het is echt wel feest om daar te komen! De mensen zijn daar zo gek van je, ze gaan helemaal uit hun dak als ze je zien!’
After Forever viert dit jaar haar tiende verjaardag, staat er nog iets speciaals op het programma?
‘Ik zit dit jaar tien jaar bij After Forever, maar officieel bestaat de band twaalf jaar. We vieren het ook niet echt. Er is wel een cd uitgekomen, ‘Mea Culpa’, maar dat is meer iets van onze vorige platenmaatschappij. We gaan het vieren op een moment dat we er echt iets mee kunnen. Er is dit jaar zoveel gebeurd... Een nieuw album, een nieuwe platenmaatschappij... We zijn wel van plan om eindelijk eens een dvd te maken.’
Wat zijn de leukste momenten van tien jaar samen spelen?
‘Iedere keer dat we een cd afhebben. Na al die maanden van opnemen, schrijven en er aan werken, en dan het schijfje eindelijk vast kunnen houden! Verder zijn er allerlei gave festivals en gave tours geweest. Er zijn momenten dat je op het podium staat en gewoon kippenvel krijgt van je publiek.’
Er zijn natuurlijk ook dieptepunten geweest.
‘Dieptepunt voor ons was het moment waarop Transmission Records besloot niets meer voor ons te doen, terwijl we nog wel een contract hadden. Absoluut dieptepunt was de ziekte van onze drummer, André. Vlak voor de opnames van ons vierde album werd er kanker bij hem geconstateerd. De maanden daarna heeft hij gevochten voor z’n leven, terwijl wij maar hoopten dat hij terug kon komen. Ondertussen moest de band wel doorgaan, dat was heel raar. Maar gelukkig heeft hij het overleefd en is het tot op de dag van vandaag nog niet teruggekomen. Dieptepunt van dit jaar was dat onze gitarist Sander een burn-out kreeg. Gelukkig komt hij 1 september weer meespelen, dat is wel helemaal te gek.’
Naast jullie tiende verjaardag vieren jullie de release van het zesde album. Zijn jullie veel gegroeid als band ten opzichte van de andere albums?
‘We zijn absoluut niet blijven hangen bij hetzelfde idee. Ik denk dat bijna ieder album van ons wel anders is. Dit is trouwens ons vijfde full-length album. We hebben wel een mini-album uitgebracht, maar die tellen we zelf niet mee. We zijn constant op zoek geweest naar nieuwe, betere en andere sounds. We hebben geprobeerd om onszelf constant te verbeteren. We willen absoluut een groei doormaken, en ik denk dat dat ook wel gebeurd is.’
Langzamerhand worden jullie steeds bekender in het buitenland. Jullie hebben een tour door Latijns-Amerika in 2008 aangekondigd, en er is kort geleden een Amerikaans streetteam opgericht. Hoe voelt het om als Nederlandse band internationaal zo in de spotlights te staan?
‘Ik moet je bekennen dat we vanaf het begin eigenlijk al bekend zijn in het buitenland. We zijn nooit een band geweest die alleen maar in Nederland optrad. Al na de release van het eerste album gingen we naar Zuid-Amerika, omdat ie het daar erg goed deed. Dit jaar gaan we voor het eerst naar Noord-Amerika, we hebben sinds kort een deal met een Amerikaanse platenmaatschappij. Ik ben daar zelfs even geweest met Sander, naar LA voor een promotietripje. Dat was heel gaaf. De cd komt daar op 15 september uit.
Omdat deze scene zo internationaal is, is het voor ons bijna logisch om ook het buitenland in te gaan. En dat we daar dan ook nog de kans voor krijgen, is natuurlijk helemaal fantastisch!’
Hoe ziet After Forever er over tien jaar uit?
‘Ouder, haha, en ik hoop dat we onze groei vol kunnen houden. Ik wil in ieder geval niet eindigen als één of andere gefrustreerde muzikant die allerlei dingen niet gehaald heeft en daarom maar in een band is blijven plakken. Dan heb ik liever dat we op ons hoogtepunt gezegd hebben ‘dit was het, en dit was te gek’. Maar ik heb nóg liever dat we over tien jaar nog steeds aan het groeien zijn, en dat dit genre dan nog steeds in leven is, en niet is blijven hangen in een bepaald straatje. Dat dreigt het nu wel te doen, of je nou een power metal band bent met zangeres of een echte gothic band, dat maakt de media geen ruk uit. Ik word daar doodziek van, ik hoop dat daar een keertje een duidelijke grens tussen komt.’
Door Irene Mouthaan
Met dank aan Floor Jansen, Naomi van Hak en de organisatie van Geuzenpop 2007
|
|
|
|
Geuzenpop, 25 augustus 2007
Concertverslagen
|
27 Augustus 2007 | 20:15:18
|
Evenement: Geuzenpop 2007
Artiesten: o.a. After Forever, Mad Sin, El Guapo Stuntteam, Malle Pietje & The Bimbo's
Datum: 25 augustus 2007
Plaats: Rutbeek te Enschede
Lowlandsgevoel in Twente
Op een afgelegen veldje net buiten de bebouwde kom van Enschede vindt ieder jaar het festival Geuzenpop  plaats. Georganiseerd door de scouting en met een heleboel sponsors was Geuzenpop ook dit jaar een feest. Te zien waren onder andere After Forever, Mad Sin (zie foto onder), El Guapo Stuntteam en Malle Pietje & The Bimbo’s (zie foto boven). Verder was de enige echte Jägermeister Ice Bar op het festival te bewonderen. Ook was er een danstent van Atak voor de nodige lichaamsbeweging en een chill-area voor ontspanning.
Geuzenpop had dit jaar groter uitgepakt dan de vorige jaren. Met een betere line-up en meer attracties op het festivalterrein kwamen er ook meer bezoekers. Opvallend is de muzikale variatie: naast de gebruikelijke pop stond er ook metal, ska en zelfs punk op het programma.
Dat er meer bezoekers waren dit jaar was ook te merken aan de hoeveelheid bier die er geschonken werd, nog voor het einde van het festival was de bodem van het laatste vat in zicht. Natuurlijk was er wel voldoende Jägermeister beschikbaar, maar de echte die-hard tukkers drinken alleen maar bier...
Hoogtepunt op het festival was natuurlijk After Forever, dat afscheid nam van hun stand-in zanger. Per 1 september is zanger/gitarist Sander Gommans namelijk weer terug van weggeweest. (Zie interview met After Forever!) Verder was Mad Sin ook een grote verrassing voor mij, een geweldige energieke liveshow met een heleboel theater. Tijdens het optreden van As We Fight moest de EHBO massaal uitrukken: door de uitbundige moshpit waren er allerlei mensen met bloedlippen en bloedneuzen. Afgezien van dit incident was het een vrij vreedzaam festival.
Geuzenpop was een groter succes dan de voorgaande jaren, ik kijk met spanning uit wat de organisatie ons volgend jaar brengt aan bands. Eén ding is zeker: met alle alternatieve jeugd uit Enschede en omstreken wordt het zeker weer een feest.
Door Irene Mouthaan, met foto's van Anouk Timmerman
Met dank aan Anouk Timmerman en de organisatie van Geuzenpop 2007
|
|
|
|
Visions Of Atlantis - 'Trinity'
CD-recensies
|
19 Juli 2007 | 16:19:34
|
 Artiest: Visions Of AtlantisTitel: Trinity
Label: Napalm Records
klankANALIST: Hadassa Kosten
Aan het album ‘Trinity’ van Visions Of Atlantis is weinig origineels te ontdekken. Het is een erg gelikte productie en klinkt in eerste instantie als een doorsnee female fronted gothic metal band. Toch blijkt dat qua bezetting niet helemaal het geval. Zanger Mario zingt bijna net zo veel als zangeres Melissa en deze verdeling lijkt bijna in alle nummers terug te komen. Hierdoor lijken de nummers soms wel duetten en dat is -om de grote hoeveelheid op de cd- wel weer eens wat anders.
Dus geen echte female fronted gothic metal band, maar -ondanks iets meer mannelijke vocalen dan de standaard-, wel een zelfde standaard geluid. Zo is de sound van de instrumenten niet echt verrassend binnen dit genre.
Wat de band doet, doen ze goed: dat wil zeggen de instrumentbeheersing is goed en de nummers zijn ok, maar de nummers zijn niet bijzonder genoeg om je de hele tijd te blijven boeien. Voor wie van female fronted gothic metal houdt en iets meer mannelijke vocalen op prijs stelt is dit een prima cd, maar verwacht niks nieuws.
Thermometer: 7° / 10°
Met dank aan Mike de Coene van Hard Life Promotion.
|
|
|
|
Serenity - 'Words Untold & Dreams Unlived'
CD-recensies
|
13 Juli 2007 | 20:50:15
|
 Artiest: Serenity
Titel: Words Untold & Dreams Unlived
Label: Napalm Records
Website: www.serenity-band.com
klankANALIST: Myrna Fraters
Toen ik het debuut van Serenity opzette, was het eerste dat in me opkwam: Stratovarius! Maar na het checken van de naam van de zanger en het land van herkomst, (dat bleek Oostenrijk te zijn, in plaats van Finland) kwam ik erachter dat het hier toch echt om een nieuwe band ging.
De nummers op ‘Words Untold & Dreams Unlived’ zijn erg strak gespeeld en voorzien van een niet heel speciale, maar goede opbouw. De muziek is niet altijd origineel - vooral de snelle stukken zijn vrij voorspelbaar - maar de band laat horen dat ze boven het gemiddelde zit van de genres waarin ze zich bevindt, namelijk een cominatie van melodische-, prog- en powermetal. Instrumentale stukken als ‘Words Untold’ vormen een heerlijk ‘rustpunt’ op dit toch al vrij licht verteerbare album. In september treedt Serenity maar liefst vier keer op in Nederland, dus ik zou zeggen: ga met eigen oren en ogen horen en zien wat deze vijf heren je te bieden hebben!
Thermometer: 7,8° / 10°
Met dank aan Mike de Coene van Hard Life Promotion.
|
|
|
|
Xandria - Salomé-The Seventh Veil
CD-recensies
|
09 Juli 2007 | 20:36:37
|
 Artiest: XandriaTitel: Salomé - The Seventh Veil
Label: Drakkar Records
klankANALIST: Irene Mouthaan
Female fronted metal is dé hype van de afgelopen paar jaar, en over het algemeen zijn alle bands die dit soort muziek maken slappe aftreksels van Nightwish. Een verschil tussen het Duitse Xandria en het gros van de bands in dit genre: zangeres Lisa Middelhauve zingt op dit vierde studioalbum op een toonhoogte die haar stembanden wél aankunnen.
Het album op zich is een beetje oppervlakkig, de nummers – die met een Oosters sausje overgoten zijn, zoals we inmiddels van Xandria gewend zijn - willen maar niet echt boeien, en erg veel afwisseling is er ook niet te vinden. Prettige uitschieter is het nummer ‘Vampire’, een nummer met een hoog meezinggehalte. Maar verder blijft het een beetje teveel gefiedel en te weinig echt interessante nummers.
Helaas is het female fronted metal-genre een beetje doodgebloed, het kunstje dat Xandria op dit album vertoont helaas ook. Leuk als achtergrondmuziekje, maar om nou een die-hard fan te worden… Nee.
Thermometer: 6°/ 10°
Met dank aan Iris Bernotat van Focusion Promotion & Marketing.
Klik hier voor de recensie van het in 2006 uitgekomen Xandria-album 'India'.
|
|
|
|
Porcupine Tree - 'Fear Of A Blank Planet'
CD-recensies
|
17 Juni 2007 | 15:02:35
|
 Artiest: Porcupine Tree
Titel: A Fear Of Blank Planets
Website: www.porcupinetree.com
klankANALIST: Rutger de Wit
‘Waarom klikt het nou nog steeds niet met het nieuwe album van Porcupine Tree?’, vraag ik me opeens af. De nieuwe plaat, ‘Fear Of A Blank Planet’, is onlangs uitgekomen en de hoge verwachtingen waren natuurlijk aanwezig als je de voorgaande platen kent. Ik waag het er nog maar eens op en geef hem nog een kans.
Slechts 6 tracks telt het nieuwe album, maar dat is verre van raar als je de tracktijden ziet; 5 nummers rond de 7 minuten en een monsternummer van meer dan een kwartier. Uiteraard viel mijn interesse gelijk op het 17 minuten durende ‘Anesthetize’, maar de rest van het album mag natuurlijk absoluut niet over het hoofd worden gezien… En daar ging Steven Wilson naar mijn mening dit keer de fout in. Alle originaliteit en aparte constructies zitten opgekropt tot één supernummer dat trouwens ook wel tot de top van Porcupine Tree mag worden gerekend. Het pakkende drumspel van Gavin Harrison en de langzame opbouw van het nummer grijpen je al vanaf het begin bij de strot. Dit draait verder door naar een overweldigende climax en ook de meest harde en zware momenten van Porcupine Tree ooit. Tja… daar zit je dan, gesloopt door deze beestachtige machine die ‘Anesthetize’ heet.
Maar... de rest: titelnummer ‘Fear Of A Blank Planet’ klinkt alleraardigst, maar doet me hier en daar toch weer aan ‘Deadwing’ denken, wat op zich jammer is, aangezien Wilson zich meestal wel redelijk wist te vernieuwen. ‘My Ashes’ is een vredig, maar zweverig nummer dat ook vrij weinig met me doet en helaas weer herinneringen oproept naar vorige albums.
Met je mond vol tanden na ‘Anesthetize’ begint dan ‘Sentimental’, en na de geweldige climax in voorafgaande epos is ‘Sentimental’ wel een beetje een koude douche. Hoewel een deel van het nummer zeker goed te pruimen is, krijgen we opeens een riff te horen waarvan je zegt: ‘Hee, is dit niet een stuk van het geweldige ‘Trains’?’ Zo ontzettend zonde, want dit is echt heiligschennis… Nou zijn ‘Way Out Of Here’ en ‘Sleep Together’ ook absoluut geen slechte nummers, maar wat zo jammer is, is dat ze beiden vooral coupletje-refrein zijn. Ik mis echt de prachtige composities van voorheen.
Wat moet ik er nou van maken, want FOABP heeft zeker zijn briljante momenten? Komt het door de weinige vernieuwing die ik tegenkom, of ligt het aan mijn eigen smaak die zich ontwikkelt heeft naar iets puurdere muziek die zeker anders is dan de toch altijd redelijk gelikte Porcupine Tree? De tijd zal het leren, maar voorlopig zet ik nog altijd liever een van de voorgangers van FOABP op…
Thermometer: 6,5° / 10°
|
|
|
|
Crippled Black Phoenix - 'A Love Of Shared Disasters'
CD-recensies
|
16 Juni 2007 | 11:46:37
|
 Artiest: Crippled Black Phoenix
Titel: A Love Of Shared Disasters
Website: www.crippledblackphoenix.com
klankANALIST: Rutger de Wit
‘Hee, heb je die plaat F#A# (Infinity) van Godspeed!You Black Emperor gehoord?’ ‘Ja, pfoe… wat een zware plaat zeg, maar wel erg knap gemaakt.’ ‘Weet je wat? Zullen wij ook zo’n plaat maken, maar dan toegankelijk?’ ‘Ja, dat is een goed idee; dezelfde sfeer, maar dan ook voor de simpelere ziel aanhoorbaar!’ ‘Dan ga ik even rondbellen om meer leden te werven, want we moeten natuurlijk wel een uitgebreid arrangement aan instrumenten hebben…’
Het zou zomaar het gesprek tussen Justin Greaves (Electric Wizard) en Dominic Aitchison (Mogwai) kunnen zijn waar Crippled Black Phoenix uit voortbloeide. Waarom? Nou, omdat de donkere sfeer van GYBE prachtig wordt uitgevoerd, maar dan niet in nummers van 20 minuten, maar afwisselend van droefgeestige popsongs naar languitgestrekte postrock en donkere ambient.
Is dit dan een slap aftreksel van één van de meesters van de postrock-scene? Nee, helemaal niet zelfs. Hoewel wel alle factoren van GYBE voorbij komen; blazers, strijkers, vertellers, en langzame soundscapes, wordt het nergens saai of onorigineel. Waar je bij veel postrock-bands de laatste last van hebt (talloze dejà vu’s), weet juist CBP iedere keer voordat je dat ook maar durft te denken dat te voorkomen door een luchtigere popsong. Vooral de wat toegankelijkere nummers zijn prachtige, sfeervolle liedjes die zo ontzettend tijdloos klinken. Hoogstwaarschijnlijk komt dit door het gebruik van instrumenten uit de zogenaamde Victorian Era (eind 19e eeuw in Engeland). Wellicht is dat dan ook de reden dat ze de songs op hun album Endtime Ballads noemen…
Een album die je als postrock-liefhebber echt moet hebben gehoord, maar ook als je van een beetje droefgeestige muziek houdt; een geweldige aanrader!
Thermometer: 9,5° / 10°
|
|
|
|
|
|
Artiest: Vintersorg
