 |
|
Arch Enemy - 'Rise Of The Tyrant'
CD-recensies
|
19 November 2007 | 21:47:11
|
 Artiest: Arch EnemyTitel: Rise Of The Tyrant
klankANALIST: Hadassa Kosten
Onlangs kwam het nieuwe album ‘Rise of the Tyrant’ van Arch Enemy uit. Oprichter van de band en gitarist/songwriter Michaell Amott geeft al aan op de website dat er op het nieuwe album genoeg gitaarwerk te horen is met veel klassieke gitaarriffs en snerpende solo’s. Zo staat er zelfs een heel instrumentaal nummer op de cd waarbij de aandacht vooral uitgaat naar de virtuose gitaarpartijen en is er bijna geen enkel nummer wat geen gitaarsolo bevat.
Ook het gruntwerk van vocalist Angela Gossow is weer beslist niet mis; met haar kracht, agressiviteit en overtuiging krijgt ze het wederom voor elkaar de luisteraar weg te blazen.
Iets anders dan dat moet je dan ook echt niet van haar verwachten; catchy melodietjes vind je niet terug in haar monotone zang maar eerder in de gitaarpartijen. Ingetogen zal je haar ook niet horen zingen, ook dat aspect laat ze aan de rest van de band over. Hoewel het genre je dat ook niet belooft, zou het de afwisseling wel ten goede komen. Het is ook niet zo dat daar geen plaats voor is in de muziek; zo geven de andere instrumenten bijvoorbeeld in de coupletten van het nummer ‘Revolution Begins’ genoeg ruimte om ook eens een ander stemgeluid en een andere dynamiek toe te passen. Angela kiest er echter voor om er weer vol overheen te blazen.
Naast de nodige subtiel ingebrachte samples, is er in het nummer ‘The Great Darkness’ voor de verandering een koor te horen. Hoewel het wel een beetje gothic metal aandoet, past het wel erg goed bij het nummer en geeft het het nummer net iets extra’s.Het is zeker een cd die ik nog wel vaker op zal zetten; hij rockt absoluut.
Thermometer: 9° / 10°
|
|
|
|
Zonaria - 'Infamy And The Breed'
CD-recensies
|
04 September 2007 | 16:04:14
|
 Artiest: ZonariaTitel: Infamy And The Breed
Label: Pivotal Rockordings
klankANALIST: Hadassa Kosten
Onlangs bracht de Zweedse death metal band Zonaria hun nieuwe cd ‘Infamy And The Breed’ uit. De cd begint met een zacht intro waarin moderne industriële samples zijn terug te horen en bouwt langzaam op naar iets wat doet denken aan ouderwetse gothic rock. Na dit intro speelt de band voluit waarbij stevige gitaarriffs, indrukwekkende drums, interessante tempowisselingen, zwevende synts, mooie harmonieën, moderne samples en een rauwe en donkere maar glad gemixte mannenstem de kern van de nummers vormen.
Opvallend qua zang is het nummer ‘Attending Annihilation’, want naast een rauwe mannenstem is in dit nummer ook een cleane mannenstem te horen die heel melodieus een soort refrein zingt. De zang doet denken aan het geluid van een nu-metal zanger en is een leuke afwisseling die ook nog eens bijzonder goed in het nummer past. De productie van deze cd klinkt af, de nummers zijn interessant en het geheel wordt met veel energie gespeeld. Deze cd blijft boeien van het begin tot het eind en is zeker een aanrader om te gaan luisteren.
Thermometer: 8° / 10°
Met dank aan Mike de Coene van Hard Life Promotion.
|
|
|
|
Visions Of Atlantis - 'Trinity'
CD-recensies
|
19 Juli 2007 | 16:19:34
|
 Artiest: Visions Of AtlantisTitel: Trinity
Label: Napalm Records
klankANALIST: Hadassa Kosten
Aan het album ‘Trinity’ van Visions Of Atlantis is weinig origineels te ontdekken. Het is een erg gelikte productie en klinkt in eerste instantie als een doorsnee female fronted gothic metal band. Toch blijkt dat qua bezetting niet helemaal het geval. Zanger Mario zingt bijna net zo veel als zangeres Melissa en deze verdeling lijkt bijna in alle nummers terug te komen. Hierdoor lijken de nummers soms wel duetten en dat is -om de grote hoeveelheid op de cd- wel weer eens wat anders.
Dus geen echte female fronted gothic metal band, maar -ondanks iets meer mannelijke vocalen dan de standaard-, wel een zelfde standaard geluid. Zo is de sound van de instrumenten niet echt verrassend binnen dit genre.
Wat de band doet, doen ze goed: dat wil zeggen de instrumentbeheersing is goed en de nummers zijn ok, maar de nummers zijn niet bijzonder genoeg om je de hele tijd te blijven boeien. Voor wie van female fronted gothic metal houdt en iets meer mannelijke vocalen op prijs stelt is dit een prima cd, maar verwacht niks nieuws.
Thermometer: 7° / 10°
Met dank aan Mike de Coene van Hard Life Promotion.
|
|
|
|
Hellsongs - 'Lounge'
CD-recensies
|
29 April 2007 | 17:31:58
|
 Artiest: HellsongsTitel: Lounge
Label: Lovely Records
klankANALIST: Myrna Fraters
Hellsongs is een coverband uit Gothenburg (Zweden), die op zijn eigen manier metalklassiekers van onder andere Metallica en Iron Maiden ten gehore brengt. Deze stijl noemt de band ‘lounge metal’. De nummers die het drietal op ‘Lounge’ covert zijn dan wel van hardrockacts, het ‘nieuwe jasje’ van de nummers hebben niets metals. Wat dat betreft is het doel van de band, een publiek bereiken dat normaal niet naar metal luistert, geslaagd. Als ik niet zou weten dat Hellsongs een coverband was, zou ik er niet snel achter zijn gekomen dat de nummers op ‘Lounge’ niet van henzelf zijn: ze lijken absoluut niet op het origineel, en de band heeft een heel eigen geluid. Er wordt uitsluitend gebruikt gemaakt van zang, piano en akoestische gitaar, wat normaal gesproken natuurlijk niet standaard is bij een hardrockband.
Prachtige arrangementen, mooie zang en zeker een luisterbeurtje waard, maar ik moet toegeven dat ik persoonlijk liever naar de originele nummers luister.
Thermometer: 7,5° / 10°
|
|
|
|
Serenity - 'Words Untold & Dreams Unlived'
CD-recensies
|
13 Juli 2007 | 20:50:15
|
 Artiest: Serenity
Titel: Words Untold & Dreams Unlived
Label: Napalm Records
Website: www.serenity-band.com
klankANALIST: Myrna Fraters
Toen ik het debuut van Serenity opzette, was het eerste dat in me opkwam: Stratovarius! Maar na het checken van de naam van de zanger en het land van herkomst, (dat bleek Oostenrijk te zijn, in plaats van Finland) kwam ik erachter dat het hier toch echt om een nieuwe band ging.
De nummers op ‘Words Untold & Dreams Unlived’ zijn erg strak gespeeld en voorzien van een niet heel speciale, maar goede opbouw. De muziek is niet altijd origineel - vooral de snelle stukken zijn vrij voorspelbaar - maar de band laat horen dat ze boven het gemiddelde zit van de genres waarin ze zich bevindt, namelijk een cominatie van melodische-, prog- en powermetal. Instrumentale stukken als ‘Words Untold’ vormen een heerlijk ‘rustpunt’ op dit toch al vrij licht verteerbare album. In september treedt Serenity maar liefst vier keer op in Nederland, dus ik zou zeggen: ga met eigen oren en ogen horen en zien wat deze vijf heren je te bieden hebben!
Thermometer: 7,8° / 10°
Met dank aan Mike de Coene van Hard Life Promotion.
|
|
|
|
Xandria - Salomé-The Seventh Veil
CD-recensies
|
09 Juli 2007 | 20:36:37
|
 Artiest: XandriaTitel: Salomé - The Seventh Veil
Label: Drakkar Records
klankANALIST: Irene Mouthaan
Female fronted metal is dé hype van de afgelopen paar jaar, en over het algemeen zijn alle bands die dit soort muziek maken slappe aftreksels van Nightwish. Een verschil tussen het Duitse Xandria en het gros van de bands in dit genre: zangeres Lisa Middelhauve zingt op dit vierde studioalbum op een toonhoogte die haar stembanden wél aankunnen.
Het album op zich is een beetje oppervlakkig, de nummers – die met een Oosters sausje overgoten zijn, zoals we inmiddels van Xandria gewend zijn - willen maar niet echt boeien, en erg veel afwisseling is er ook niet te vinden. Prettige uitschieter is het nummer ‘Vampire’, een nummer met een hoog meezinggehalte. Maar verder blijft het een beetje teveel gefiedel en te weinig echt interessante nummers.
Helaas is het female fronted metal-genre een beetje doodgebloed, het kunstje dat Xandria op dit album vertoont helaas ook. Leuk als achtergrondmuziekje, maar om nou een die-hard fan te worden… Nee.
Thermometer: 6°/ 10°
Met dank aan Iris Bernotat van Focusion Promotion & Marketing.
Klik hier voor de recensie van het in 2006 uitgekomen Xandria-album 'India'.
|
|
|
|
Porcupine Tree - 'Fear Of A Blank Planet'
CD-recensies
|
17 Juni 2007 | 15:02:35
|
 Artiest: Porcupine Tree
Titel: A Fear Of Blank Planets
Website: www.porcupinetree.com
klankANALIST: Rutger de Wit
‘Waarom klikt het nou nog steeds niet met het nieuwe album van Porcupine Tree?’, vraag ik me opeens af. De nieuwe plaat, ‘Fear Of A Blank Planet’, is onlangs uitgekomen en de hoge verwachtingen waren natuurlijk aanwezig als je de voorgaande platen kent. Ik waag het er nog maar eens op en geef hem nog een kans.
Slechts 6 tracks telt het nieuwe album, maar dat is verre van raar als je de tracktijden ziet; 5 nummers rond de 7 minuten en een monsternummer van meer dan een kwartier. Uiteraard viel mijn interesse gelijk op het 17 minuten durende ‘Anesthetize’, maar de rest van het album mag natuurlijk absoluut niet over het hoofd worden gezien… En daar ging Steven Wilson naar mijn mening dit keer de fout in. Alle originaliteit en aparte constructies zitten opgekropt tot één supernummer dat trouwens ook wel tot de top van Porcupine Tree mag worden gerekend. Het pakkende drumspel van Gavin Harrison en de langzame opbouw van het nummer grijpen je al vanaf het begin bij de strot. Dit draait verder door naar een overweldigende climax en ook de meest harde en zware momenten van Porcupine Tree ooit. Tja… daar zit je dan, gesloopt door deze beestachtige machine die ‘Anesthetize’ heet.
Maar... de rest: titelnummer ‘Fear Of A Blank Planet’ klinkt alleraardigst, maar doet me hier en daar toch weer aan ‘Deadwing’ denken, wat op zich jammer is, aangezien Wilson zich meestal wel redelijk wist te vernieuwen. ‘My Ashes’ is een vredig, maar zweverig nummer dat ook vrij weinig met me doet en helaas weer herinneringen oproept naar vorige albums.
Met je mond vol tanden na ‘Anesthetize’ begint dan ‘Sentimental’, en na de geweldige climax in voorafgaande epos is ‘Sentimental’ wel een beetje een koude douche. Hoewel een deel van het nummer zeker goed te pruimen is, krijgen we opeens een riff te horen waarvan je zegt: ‘Hee, is dit niet een stuk van het geweldige ‘Trains’?’ Zo ontzettend zonde, want dit is echt heiligschennis… Nou zijn ‘Way Out Of Here’ en ‘Sleep Together’ ook absoluut geen slechte nummers, maar wat zo jammer is, is dat ze beiden vooral coupletje-refrein zijn. Ik mis echt de prachtige composities van voorheen.
Wat moet ik er nou van maken, want FOABP heeft zeker zijn briljante momenten? Komt het door de weinige vernieuwing die ik tegenkom, of ligt het aan mijn eigen smaak die zich ontwikkelt heeft naar iets puurdere muziek die zeker anders is dan de toch altijd redelijk gelikte Porcupine Tree? De tijd zal het leren, maar voorlopig zet ik nog altijd liever een van de voorgangers van FOABP op…
Thermometer: 6,5° / 10°
|
|
|
|
Crippled Black Phoenix - 'A Love Of Shared Disasters'
CD-recensies
|
16 Juni 2007 | 11:46:37
|
 Artiest: Crippled Black Phoenix
Titel: A Love Of Shared Disasters
Website: www.crippledblackphoenix.com
klankANALIST: Rutger de Wit
‘Hee, heb je die plaat F#A# (Infinity) van Godspeed!You Black Emperor gehoord?’ ‘Ja, pfoe… wat een zware plaat zeg, maar wel erg knap gemaakt.’ ‘Weet je wat? Zullen wij ook zo’n plaat maken, maar dan toegankelijk?’ ‘Ja, dat is een goed idee; dezelfde sfeer, maar dan ook voor de simpelere ziel aanhoorbaar!’ ‘Dan ga ik even rondbellen om meer leden te werven, want we moeten natuurlijk wel een uitgebreid arrangement aan instrumenten hebben…’
Het zou zomaar het gesprek tussen Justin Greaves (Electric Wizard) en Dominic Aitchison (Mogwai) kunnen zijn waar Crippled Black Phoenix uit voortbloeide. Waarom? Nou, omdat de donkere sfeer van GYBE prachtig wordt uitgevoerd, maar dan niet in nummers van 20 minuten, maar afwisselend van droefgeestige popsongs naar languitgestrekte postrock en donkere ambient.
Is dit dan een slap aftreksel van één van de meesters van de postrock-scene? Nee, helemaal niet zelfs. Hoewel wel alle factoren van GYBE voorbij komen; blazers, strijkers, vertellers, en langzame soundscapes, wordt het nergens saai of onorigineel. Waar je bij veel postrock-bands de laatste last van hebt (talloze dejà vu’s), weet juist CBP iedere keer voordat je dat ook maar durft te denken dat te voorkomen door een luchtigere popsong. Vooral de wat toegankelijkere nummers zijn prachtige, sfeervolle liedjes die zo ontzettend tijdloos klinken. Hoogstwaarschijnlijk komt dit door het gebruik van instrumenten uit de zogenaamde Victorian Era (eind 19e eeuw in Engeland). Wellicht is dat dan ook de reden dat ze de songs op hun album Endtime Ballads noemen…
Een album die je als postrock-liefhebber echt moet hebben gehoord, maar ook als je van een beetje droefgeestige muziek houdt; een geweldige aanrader!
Thermometer: 9,5° / 10°
|
|
|
|
|
|
Artiest: Vintersorg
